Dit wordt een speciale avond voor Taste of Nieuw-West. Was tot nu toe bij een franse maaltijd op de achtergrond door de geluidsinstallatie soms een Frans chanson te horen, dit keer wordt u verwend met life muziek én dans. Terwijl Nellen Edens u een geweldige tapas-maaltijd voorschotelt kunt u genieten van het flamenco optreden ¿A dónde vas? (Waar ga je naar toe?) met zang van Inmaculada de la Huerta, dans van Conchita Boon (15 jaar!), percussie van Ellen van der Meulen en gitaarspel van Onno Kramer. Nellen zal met haar koken ook rekening houden met de vegetariërs onder ons.
Jolanda’s passie voor koken is begonnen toen zij een jaar of zeven was. Met moeder in de keuken bakte zij graag een cake of een appeltaart.
Later begon zij zich steeds verder te ontwikkelen en kreeg veel ervaring in de horeca. Zo werkte zij in de Turkse en Libanese keuken en kreeg een interesse in het bereiden van tapas. Jolanda woont in Slotervaart, vlak bij Coffeemania. Zij vindt het prettig dat de buurt zich zo aan het ontwikkelen is, ook al vindt zij het jammer dat het pleintje er zo verlaten uitziet. Gelukkig is er Coffeemania en kunnen we daar genieten van een heerlijk kopje koffie en, in ieder geval op 20 maart, genieten van een heerlijke maaltijd!
Wat Jolanda voor ons gaat koken:
Een pasta á la Yolanda met paprika tomatensaus en basilicum Gehaktballetjes in ketjap/sojasaus
dessert: Yolanda’s Karamel fantasie met bladerdeeg en warme vruchten.
Stephan Siegertsz (41) is geboren en getogen in Groningen.Vanaf 2003 heeft hij zich gestort op het helpen en begeleiden van jongeren met een beperking of mensen die net dat beetje meer aandacht behoeven en verdienen om ook prettig te kunnen leren en werken….
Op dit moment begeleidt Stephan een aantal jong volwassen ondernemers (“Young Kitchen United”) met het opzetten van hun eigen cateringbedrijf.
Coffeemania juicht het werk van Stephan van harte toe en geeft hem samen met zijn neo-ondernemers graag de vloer voor het presenteren van een “Hollandse Indo Combo”
Met een Indische vader en Nederlandse moeder heeft hij als kind al veel voorbij zien komen op tafel; een mooie samensmelting van culturen met soms totaal verschillende wijzen in denken en daden maar wel met liefde voor elkaar, passie voor het eten maar vooral het samen zijn, delen en vooral genieten…
Met zijn groep leerlingen gaat hij een mooi buffet presenteren met klassieke Hollandse en Indische stoofgerechten,
bijgerechten en garnituren:
Drie Hollandse stamppotjes met Indische aanvulling…
Hutspot met Rendang(Indische runderstoof)
Stamppot Rauw Andijvie met ketjap(rundergehakt) balletjes
Boerenkool stamppot met, in huisgemaakte sambal, gemarineerde speklapjes
Rogillio (44) is een IT’er en tevens Cross Fit trainer. Cross Fit (of functional fitness) is een training gebaseerd op het bewegen met zware gewichten. Het oefenprogramma (de ‘workout’) is elke dag anders, maar altijd intensief. Die intensiteit versterkt zowel je fysieke conditie als je mentale veerkracht.
Vorig jaar heeft Rogillio met zijn moeder de eerste Taste of Nieuw West maaltijd geserveerd. Destijds was het Heri-Heri, een traditioneel gerecht uit de slavernijperiode. Deze keer wordt het Roti, een oorspronkelijk Indiaas gerecht, dat met de Hindoestaanse gemeenschap in Suriname terecht is gekomen. Roti is een ongezoete pannenkoek, gevuld met groentes, vlees en gekruid met massala.
In de jaren 90 studeerde Thomas Oblak enige tijd in Leiden. Na terugkeer in Duitsland probeerde hij het Nederlands dat hij in die tijd geleerd had te onderhouden. In 2004 verloor Thomas in Duitsland zijn baan en toevallig had men bij IBM in Nederland dringend een ICT-medewerker nodig die goed Duits sprak. Hij verhuisde weer naar Nederland, naar Amsterdam Slotervaart. De cultuuromslag van Duitsland naar Nederland was niet zeer groot, maar wel viel de bureaucratie in Nederland hem tegen. Het openen van een bankrekening bijvoorbeeld was voor hem in Duitsland een makkie geweest, maar bleek in Nederland een onvoorspelbaar probleem…
De maaltijd die Thomas ons gaat voorschotelen heet Königsberger Klopse. Königsberg, het tegenwoordige Kaliningrad was een grote stad in het oosten van Duitsland. Na de Tweede Wereldoorlog hoort het bij Rusland.
Königsberger Klopse is nog altijd een bekende en geliefde Duitse maaltijd en bestaat uit gehaktballetjes van kalfsvlees in een witte saus met kappertjes.
Als nagerecht maakt hij een ander typisch Duits gerecht: Herrencreme, een vanillepudding met rum en chocolade.
Andrea Noghiu zal donderdag 10 oktober samen met haar moeder Ildiko Noghiu Csanyi een Roemeens/Hongaarse maaltijd maken. De ouders van Andrea ontvluchtten het regime van Ceaușescu en kwamen 30 jaar geleden naar Nederland. Een jaar later volgden de kinderen. De band met Roemenië bleef, Andrea’s ouders hebben daar een huisje en komen er nog elk jaar.
Het eten in Roemenië is helemaal biologisch en de bewoners zijn trots op de puur natuurlijke produkten. Het hoofdgerecht dat Andrea met haar moeder gaat maken heet “Hongaarse Paprikaschotel“. Paprika’s zijn niet de groen/oranje/rode produkten die bij ons in de supermarkt liggen maar is de naam van een traditioneel Hongaars gerecht, waarvan de basis uit paprikapoeder bestaat. Vooraf zal Chorizo worden geserveerd. Deze Chorizo is afkomstig uit Nadlac (Roemenië). Nadlac is het dorpje waar Andrea haar kleuterjaren heeft doorgebracht…
Hierbij twee bijzondere smaakmakers: de eigenaren van Coffeemania, de thuisbasis van Taste of Nieuw-West. Voor de gasten van Taste of Nieuw-West is het niet altijd duidelijk wat Coffeemania is. Het lijkt een plek waar je uitstekende koffie kunt krijgen en er worden prima lunches geserveerd, maar het verhaal achter Coffeemania springt minder in het oog. Onder het genot van een cappuccino probeert Mike het mij uit te leggen:
Onze achtergrond is niet de horeca, ik was manager bij de Dienst Werk en Inkomen in Amsterdam en Ron was als marketeer werkzaam in het onderwijs. Vanuit onze achtergrond op het terrein van re-integratie hebben we als ondernemers in samenwerking met het stadsdeel en woningbouwcorporatie de Alliantie de mogelijkheden verkend om een sociaaleconomisch horecaproject te starten in Nieuw-West. De bank geloofde erin (het concept is aantrekkelijk, het heeft een sterke wijkfunctie en is niet afhankelijk van subsidie) en we werden eigenaar van een bijzondere koffiebar. We helpen Amsterdammers die onze hulp kunnen gebruiken weer aan het werk. Daarnaast verhuren we onze ruimtes voor bijvoorbeeld yoga, schildercursussen, fitness, bedrijfsevenementen en
familiefeestjes, allemaal tegen sociale tarieven. Er zijn vergevorderde plannen om op korte termijn ook te starten op Plein 40- 45 in Geuzenveld-Slotermeer en ook Amstelveen.
Nieuw-West is een stadsdeel met volop talent, dat niet benut wordt. Daar ligt mijn uitdaging!
Taste of Nieuw-West is zo´n activiteit waarmee wij de buurt laten zien wat hier allemaal leeft. Ik ben blij dat het een succes is geworden maar ik moet toegeven dat we nog niet alle bevolkingsgroepen als gast hebben kunnen bereiken. We hebben tot nu toe Grieks, Frans, Italiaans, Surinaams, Marokkaans, Indonesisch en Colombiaans gekookt, maar we zouden het leuk vinden als `de verschillende keukens` ook wat meer van elkaars gerechten zouden komen proeven. We hebben het zeer laagdrempelig kunnen houden, iedereen kan aanschuiven! Mijn grote droom is dat alle producten die Coffeemania aan haar gasten serveert, lokaal geproduceerd worden. Onze rosbief en ham haal ik nu bijvoorbeeld bij de slager Idsinga, die zijn eigen vee heeft lopen bij boeren uit de buurt. Ik ben niet zo bezig met biologisch, hoewel onze melk bijvoorbeeld wel biologisch is,
duurzaamheid vind ik nog belangrijker. De koffie krijgen wij bijvoorbeeld van kleine boeren, die zo´n biologisch keurmerk niet kunnen betalen, maar wél duurzaam produceren!
Voor de komende Taste of Nieuw-West, maken we een “Proeverij met Streekproducten”. Ik zal mij laten inspireren door producten hier uit de streek en wil laten zien dat je hier in Nieuw-West iets kan koken met producten die uit de omgeving van Amsterdam komen. Heel vaak koken we met ingrediënten waarvan we alleen maar naar hun herkomst kunnen raden, ik wil graag laten zien dat het ook anders kan. Tot donderdag 20 juni dan ook, in Coffeemania!
Conchita heeft vele talenten en in een handomdraai een maaltijd op tafel zetten voor haar grote familie ( negen broers en zusjes) is daar een van!
Ze heeft, ondanks haar jonge leeftijd, een heel intens leven, Want naast het feit dat zij op school een goede leerling is ( ze mag het na dit jaar op het VWO proberen!), is ze ook een heel getalenteerde en veelbelovende jonge flamencodanseres!
Ze maakt zelfs al haar eigen choreografien en treedt regelmatig op.
Met gitarist Onno Kramer is ze van plan nu ook een voorstelling te maken!
Als ze zich ontspant na een dag hard werken op school,of na een repetitie, gaat de televisie aan en laaft ze zich aan mooie films, maar vooral ontspant ze zich door het kijken naar programna’s over koken!
De maaltijd, die zij samen met familieleden voor jullie zal maken, zal geinspireerd zijn op de griekse keuken.
Zelf houdt zij van zoals ze dat noemt:” Pure smaken, zuiver eten.”
In het samenstellen van de gerechten zal ze daar zeker de nadruk op leggen!
Ze wil voor jullie een frisse lentemaaltijd maken!
Toevallig ken ik de smaakmaker van de maand april heel goed!
Bing Wiersma en ik hebben als acteurs namelijk in drie verschillende voorstellingen met elkaarop het toneel gestaan!
In “Hamlet” van William Shakespeare waren wij moeder en zoon en in “de Pelikaan” van August Strindberg waren we dat weer!
Alleen in de voorstelling “Medea” van de Griekse schrijver Euripides waren we dat niet.
In die voorstelling speelde Bing de Voedster.
Een eenvoudige, aan het leven wijs geworden vrouw, die van dichtbij moet ondergaan hoe haar meesteres Medea ( mijn rol) van een gepassioneerde, liefhebbende vrouw, door het overspel van haar op macht beluste echtgenoot verwordt tot moordenares!
Vanaf het moment dat Bing zijn ijzeren bed bij ons onder de trap zette en met het stoepkrijt van een van onze kinderen ” Casa di Bing” op onze keldermuur kalkte zijn wij een soort familie van elkaar geworden,
en was Bing in een klap ook meteen de volwassen (pleeg)broer/ huisvriend van al onze kinderen (10 stuks).
Onze, inmiddels grote, kinderen hebben allemaal wel eens met hun puberperikelen bij hem aan onze keukentafel gezeten, luisterend naar de verhalen over de worstelingen uit zijn eigen jeugdjaren en naar zijn goede adviezen.!
En ook de kleine kinderen zijn altijd wel blij als ze horen dat Bing weer komt logeren.
Dat zijn vader, Roel Wiersma, een beroemd voetballer was, die in de zestiger jaren het Nederlands elftal aanvoerde, daarover is Bing altijd heel bescheiden.
Eigenlijk is hijzelf helemaal niet zo weg van voetbal.
Maar als ik, als zijn surrogast moeder/ vriendin zie met welke enorme gedrevenheid en energie hij zich stort op een toneelrol, of op een auditie, op een baan als uitsmijter van een nachtclub, op de rol van DJ van de Silent Disco, of op die van kok, dan ben ik er haast zeker van dat hij die gigantische gedrevenheid van zijn vader moet hebben geërfd!
“Ga jij vanavond koken, Bing?”, vragen de kinderen hem steevast.
Want koken gaat bij Bing heel organisch!
Ik kijk graag naar hem als hij voor mijn familie kookt!
“Caroline, wat hebben we nog?”
Hij duikt in al mijn kisten en kasten en tovert met een minimum aan middelen in een vloek en een zucht een geweldige en smakelijke maaltijd op tafel!
Ik ken de oorsprong van Bing’s kooktalent wel!
Bing’s moeder had vele kwaliteiten, maar koken was daar geen van!
Te gare aardappels, slappe sperziebonen en biefstuk als een zeemleren lap, waren voor de jonge Bing een kwelling.
Als hij aan zijn moeder vroeg:” Wat eten we vanavond?”, antwoordde ze vaak:” Als je honger hebt, dan kook je toch zelf wat….. En als je dan toch bezig bent doe het dan even voor zes personen!”
In zijn puberteit ontdekte hij pas dat er ook andere gerechten bestonden dan die altijd en eeuwige Hollandse pot.
Op de toneelschool in Eindhoven kwam hij tegenover een Indonesische Toko te wonen.
Jim’s Toko was het zaakje van twee aardige Indische mensen: Rita en Jim.
Aangetrokken door de heerlijke geuren die er uit het eethuisje opstegen, probeerde Bing steeds een ander gerecht uit. En als Rita weer eens iets nieuws had gemaakt moest hij het altijd even van haar proeven.
Ook toen het eethuisje al lang niet meer bestond, kwam Rita hem af en toe nog wel eens iets lekkers brengen!
Vanuit de herinnering aan Toko Jim heeft Bing besloten om voor de avond bij Taste of Nieuw-West, de Indonesische keuken te proberen.
Wat hij gaat maken wil hij mij nog niet zeggen, maar dat het lekker zal worden daar ben ik zeker van!
Al van kinds af aan vind ik bakbananen in combinatie met draadjesvlees onweerstaanbaar. Mijn moeder maakte het vaak klaar, en we aten het bijna dagelijks op vakantie aan de kust in mijn geboorteland Colombia. Het gerecht komt uit de kustregio omdat daar alleen bananenbomen groeien. Het is echter niet zo gemakkelijk te bereiden. Het garen van het draadjesvlees kost veel tijd. Ik maak het daarom in de weekenden, of als er mensen komen eten.
Mijn hele familie woont in Colombia. Wij waren thuis met zijn vijven. Mijn vader is generaal en mijn moeder kinderpsycholoog. Beiden zijn gepensioneerd en wonen in de hoofdstad Medellín. Ik Skype vaak met ze en bezoek ze één keer per jaar. Mijn familie staat op de eerste plaats en direct daarna komt eten. Ik hou van de geur van eten, van het kijken naar en proeven van eten. Ik kook vaak Colombiaans en probeer veel smaken en mixen uit.
Colombia
Als ik mijn familie in Colombia bezoek dan staat mijn moeder vaak de hele dag in de keuken om lekkere dingen voor mij te maken. Als wij iets te vieren hebben dan gaan we lekker eten. Eten is het leven in Colombia.
De basis van onze keuken is rijst, aardappels, vlees en speciale kruiden. Als ik in Colombia ben geweest dan keer ik terug met koffers vol ingrediënten en kruiden. Het meeste is niet te krijgen in Nederland, hoewel ik vaak bij Turkse winkels terecht kan. De Turkse keuken lijkt in het gebruik van maïs en kruiden een beetje op de Colombiaanse. Wij eten bijvoorbeeld net als de Turken platte gebakken broodjes van voorgekookte maïsmeel. Die noemen wij Arepas.
Nederlandse lunch
Toen ik net in Nederland woonde, had ik veel moeite met de lunch: snel brood eten. Voor mijn werk als grafisch vormgever voor een it-bedrijf ben ik tien jaar geleden hierheen verhuisd. Mijn baas zei: je mag naar Nederland, maar Nederlands is een moeilijke taal en iedereen rijdt er op de fiets. Ik dacht: ik probeer het. Ik woonde eerst een jaar in Rotterdam. In die periode ontmoette ik mijn man Milan, een Nederlander, en ben ik verhuisd naar zijn woonplaats Amsterdam.
Ik woon nu acht, negen jaar in Amsterdam. Mijn eerste huis was in De Pijp. Na twee jaar trok ik bij Milan in in zijn kleine appartement op de Bos en Lommerweg, bij het Westerpark. Het was een leuke buurt waar veel verschillende mensen woonden. Twee jaar geleden zijn we verhuisd naar een nieuwbouwappartement in de Delflandpleinbuurt. Het was veel goedkoper dan een appartement binnen de ring. Het huis is groot en fijn en ook de buurt is fijn. Er wonen veel jonge mensen met kinderen, zoals wij. Alleen hoe het Delflandplein eruit ziet, is een beetje jammer.
Rust
Bijzonder aan de buurt is ook de rust. Ik hoor ’s ochtends de vogels. Op de Bos en Lommerweg hoorde ik alleen auto’s. Hier vliegen ’s ochtends de halsbandparkieten in de binnentuin.
Ik ken, op een vriendin in Rotterdam, niet veel Colombianen in Nederland. Toen ik in Amsterdam kwam wonen, heb ik een groep landgenoten thuis uitgenodigd voor het eten. Ik had ze gevonden via de website van de Colombiaanse ambassade. Toen ik na bezoek aan het toilet de kamer weer inkwam, waren mijn televisie en andere spullen gestolen. Daarnaast vond ik het handiger om veel met Nederlanders om te gaan om zo de taal te leren.
Carne mechada (4 personen)
Ingrediënten:
500 gram runderlappen
250 gram droge zwarte bonen (of een blik van 500 gram)
300 gram rijst
2 rijpe bakbananen
4 eetlepels tomatenpuree
2 middelgrote uien
1 paprika
2 teentjes knoflook
olie
1 theelepel gemalen komijn
1 eetlepel worcestersaus
2 runderbouillon blokjes
Bereiding:
Spoel de zwarte bonen af en zet ze in de week. Als de bonen minstens twee uur geweekt hebben moeten zij drie uur koken voor ze zacht genoeg zijn. Bij bonen uit blik is dit niet nodig.
Kook de runderlappen net zolang in water totdat het vlees mals is. Afhankelijk van de kwaliteit van het vlees kan dit 1 tot 2 uur duren. Haal het vlees uit het water, en bewaar het kookvocht. Sla het vlees plat met een vleeshamer of vijzel. Trek daarna draadjes van het vlees. Als je de draadjes te lang vindt, snij het vlees nog een keer.
Doe 2 eetlepels olie in een braadpan en bak hierin de vleesdraadjes. Voeg 1 fijn gesneden ui toe en een halve gesneden paprika. Laat het geheel even bakken en voeg dan de tomatenpuree toe met de worcestersaus, een bouillonblokje en een beetje water. Voeg naar smaak peper en zout toe.
Laat het geheel pruttelen tot de rest van het gerecht klaar is. Kook de rijst vervolgens in het kookvocht van het vlees. Als de bonen bijna zacht zijn, voeg dan de rest van de gesneden ui en paprika toe. Zorg dat de bonen niet droog koken, voeg extra water, het komijnpoeder en een bouillonblokje toe. Vervolgens peper en zout naar smaak. Als laatste snijd je de bakbananen in de lengte door en bak de plakken lichtbruin.
